Siedliska wędrujące
Zmiany przestrzenne w obszarach wydobycia mogą tworzyć strefy rozwoju dla zwierząt i roślin. Strefy te są w różnym wieku, mają różne struktury i są ze sobą ściśle powiązane (strefy sukcesji). Za każdym razem, gdy minerały są ponownie wydobywane z jednego z tych obszarów, w innym miejscu rozwinęła się już substytucja. Biotopy, wraz z ich zwierzętami i roślinami, na które wpływ ma wydobycie i które pojawiły się w jego wyniku, "wędrują" zatem w tę i z powrotem po terenie kamieniołomu. Te stale rozwijające się strefy sukcesji nazywane są siedliskami wędrującymi.
Wędrujące siedliska pozwalają na rozwój ogromnej różnorodności strukturalnej, umożliwiając rzadkim gatunkom roślin i zwierząt osiedlenie się na danym obszarze. Płytkie, tymczasowe zbiorniki wodne pozbawione roślinności lub ślady pozostawione przez ciężkie ciężarówki, które mogą pojawić się w bardzo krótkim czasie podczas procesu wydobycia, są typowymi siedliskami dla niektórych płazów, takich jak kumak nizinny czy ropucha zielona. Podczas trwających prac wydobywczych sieweczka obrożna chętnie osiedla się na przestronnych obszarach skał, żwiru lub dziewiczej gleby, które są prawie wolne od roślinności, pod warunkiem, że w pobliżu znajdują się przynajmniej tymczasowe zbiorniki wodne.
![wanderbiotopes](/sites/default/files/styles/pg_text_media/public/2024-06/wanderbiotopes_0.jpg.webp?itok=jBvf5HwH)